Nooit meer iets vergeten? Gebruik een parkeerplaats!

Ken je dat? Ineens denk je aan iets wat je nog moet doen of onthouden. Ik werd daar altijd gek van. Het komt namelijk altijd op het verkeerde moment. Als je onderweg bent of onder de douche staat bijvoorbeeld. Mijn oplossing: een parkeerplaats voor al je ideeën en plannen!

Nu is ons brein zo geprogrammeerd dat het ons daar altijd nog 3-5 keer aan herinnert. Op zich fijn, maar dat kost ook weer opslagruimte en ons hoofd zit al zo overvol. Bovendien moet je die andere keren toevallig wel in staat zijn om er iets mee te kunnen doen. Hoe makkelijk zou het zijn als je al die ideeën even kunt parkeren tot een moment waarop je ze op je gemak kunt verwerken?

Deze parkeerplaats is niets minder dan een notitieblok waar je alle dingen opschrijft die je niet moet vergeten. Simpel toch? En toch doen veel mensen het niet. Ze blijven maar krampachtig proberen om alles te onthouden. Waarom zou je jezelf dat aandoen? Ons brein is bedoeld voor heel andere dingen en niet als opslagplaats. Door je hoofd leeg te maken, krijg je ruimte voor creativiteit, nieuwe ideeën en mooie oplossingen.

In het verleden was dat vaak op papier. Tegenwoordig meestal digitaal. Dat laatste adviseer ik je dan ook. Je kunt op alle mobiele apparaten een notitie maken. Het is belangrijk dat je kiest voor een (digitaal) notitieblok waar je ten alle tijden bij kunt. Mijn "parkeerplaats" heb ik gemaakt in Google Keep. Gebruikers van Apple en/of Outlook kunnen daarvoor natuurlijk een eigen variant gebruiken. Het belangrijkste is dat je er altijd bij kan en dat je deze notitie kunt zien bij of naast je agenda en actielijst. Anders is het een heel gedoe om deze te verwerken.

In Google Keep heb ik een nieuwe notitie gemaakt. Deze heeft als naam gekregen: "Parkeerplaats". Om ervoor te zorgen dat deze altijd bovenaan mijn notities staat, heb ik hem vastgezet. Gebruik hiervoor de punaise die bovenaan je notities staat als je er met de muis overheen gaat. Deze functie moet je alleen voor je parkeerplaats gebruiken, anders wordt het natuurlijk alsnog een chaos.

Er zijn twee belangrijke spelregels: 

  • Je mag maar 1 parkeerplaats gebruiken.
    Hier schrijf je alles op wat je even moet onthouden en later moet verwerken. Dat kan een boodschap zijn, een afspraak met een klant of een belofte die je aan iemand gedaan hebt. Het kunnen ook grotere ideeën zijn die je daar even parkeert. Als je ze beknopt opschrijft, kun je ze later uitwerken. Zo vergeet je ze in ieder geval niet en is er in je hoofd weer meer ruimte voor nog meer ideeën.
  • Je maakt je parkeerplaats (ten minste) een keer per dag leeg.
    Praktisch betekent dit dat je de dingen die je snel even genoteerd hebt, een plek geeft. Dat kan een item in je agenda zijn op je actielijst. En soms kom je er later achter dat het niet meer nodig is of toch een minder goed idee. Dan kun je de aantekening gewoon verwijderen.

Als je deze regels toepast, zul je snel merken dat je nog maar zelden iets vergeet. Makkelijk scoren bij de mensen in je omgeving Jij bent degene die altijd zo goed onderhoud wat ze gezegd hebben. Hoe dan zou het zijn als je na drie weken nog vraag naar de examenuitreiking van de dochter van je collega of nog precies weet waar je buurman op vakantie is geweest? Maar ook de afspraken uit een zakelijk gesprek die jij kort en duidelijk genoteerd hebt en zo efficiënt mogelijk verwerkt. Het systeem zorgt voor vertrouwen en hoe meer je het gebruikt, hoe meer je gaat noteren en verwerken.

Meer weten over slimmer en effectief werken? Neem contact met mij op en ik maak snel een afspraak met je om je te leren jij meer uit jouw tijd en energie haalt.


Hotel Zuiderduin in Egmond aan Zee snapt wat inclusie is

Je hebt organisaties die het snappen en organisaties die doen alsof ze het snappen. Inclusie, het onvoorwaardelijk kunnen deelnemen aan de maatschappij. Zeker in de horeca valt nog veel werk te doen. Hotel Zuiderduin in Egmond aan Zee snapt het helemaal! Het is daar een vanzelfsprekendheid dat er ook gasten komen met fysieke uitdagingen.

Op Koningsdag kwam ik bij toeval terecht in Egmond aan Zee. Omdat ik geen zin had om helemaal terug te rijden naar Zwolle, besloot ik een hotel te zoeken. Dat valt sowieso niet mee op dit soort feestdagen, maar het is vaak extra lastig als je op zoek bent naar een rolstoeltoegankelijke kamer.

Als je iets zoekt, is het internet je beste vriend. In een mum van tijd had ik een lijst met hotels. Zoals verwacht waren de meeste hotels volgeboekt en/of niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Totdat ik de receptioniste van Hotel Zuiderduin aan de telefoon kreeg. Mijn eerste vraag is altijd of ze een kamer hebben die geschikt is voor rolstoelgebruikers. De dame aan de telefoon reageerde vriendelijk en zelfs verbaasd: "Ja natuurlijk meneer, we hebben zelfs diverse opties. Wilt u uitzicht op zee, op het dorp of een kamer in een lagere prijsklasse die uitzicht biedt op de binnenplaats van ons hotel?". Ze hadden er zelfs 8. Dat was al een fijne binnenkomer.

Toch ben ik niet altijd meteen overtuigd. Wat voor het ene hotel een rolstoeltoegankelijke kamer is, blijkt in de praktijk vaak gewoon een iets ruimere kamer waarbij douche en toilet in dezelfde ruimte zitten. En soms is er geen bad, maar dan wel weer een douchecabine. Dus ik stelde nog een aantal vragen. Al snel bleek dat de kamer voldeed aan de voorzieningen die ik nodig heb en ik besloot te boeken. Ik koos voor de kamer met uitzicht op zee. Als je daar dan toch bent, wil je ook alles. Nog voor ik ophing, vertelde ze mij dat er een invalidenparkeerplaats was achter het gebouw, veilig achter de slagboom. Ze konden deze met de camera zien, dus als aanbellen niet lukte, deden ze gewoon open. Ik was verbijsterd. Dit is gastvrijheid in het kwadraat. Hoewel ik geregeld horeca bezoek, gebeurt mij dit niet vaak.

Aangekomen bij het hotel was ik even overdonderd door de omvang. Het is echt een enorm hotel met maar liefst drie torens en een enorme lobby met diverse mogelijkheden voor bijeenkomsten en congressen. Onder het hotel zitten diverse faciliteiten voor sport, fitness, ontspanning en een hapje en een drankje. Allemaal volledig rolstoeltoegankelijk en op beide verdiepingen tenminste één rolstoeltoilet. Gelukkig had ik mijn oplader mee, want voor de tocht van de receptie naar hotel had je bijna een lunchpakket nodig. Zo groot was het hotel. Gastvrij als ze zijn, was de dame van de receptie zo vriendelijk om mee te lopen naar de kamer. Ik reis met koffers, douchestoel en een tillift, dus mijn zorgverlener heeft altijd de handen vol. Nu hoefde zij maar één keer te lopen.

De kamer overtrof mijn verwachtingen. Het eerste wat me opviel, was dat er elektrisch verstelbare hoog-/laagbedden waren. Twee stuks maar liefst en los van elkaar verrijdbaar. Voor wie daar behoefte aan heeft, kunnen nog extra voorzieningen geregeld worden, zoals een "papegaai". Zelfs de nachtkastjes waren elektrisch in hoogte verstelbaar. Hoeveel comfort wil je hebben? Geen problemen dus voor mijn tillift en zorgverlener. Wat hier bovendien enorm aan bijdraagt, is de vloer. Geen vloerbedekking, zoals je vaak ziet in hotels, maar een mooie gladde en strakke vloer. Geen drempels of obstakels. De badkamer was ook enorm en het toilet volledig bereikbaar van alle kanten, ook met de tillift. Er was geen bad of drempel om bij de douche komen. Sterker nog, er waren twee units om te douchen in dezelfde ruimte. Mocht je daar met je partner slapen, is samen douchen dus gewoon een optie. Dat heb ik zelfs nog nooit eerder gezien in een rolstoeltoegankelijke badkamer. En het uitzicht; geweldig! Vanuit de kamer kijk je over het dorp, over het strand naar de zee, zo ver als je kunt. Wat is er nu mooier dan de zon in de zee zien zakken, terwijl de wind met de vliegers speelt.

Rondom de overnachting heb ik natuurlijk de faciliteiten in het hotel bezocht. Zoals gezegd, zijn ook deze volledig toegankelijk. Zowel in de bar als in het restaurant waren de medewerkers vriendelijk en behulpzaam. Aan alles kun je merken dat inclusie hier tot het beleid behoort en geen aangeleerd trucje is. Ik was enorm blij verrast en heb genoten van mijn verblijf in het heerlijke Hotel Zuiderduin in Egmond aan Zee. Het hotel staat in mijn lijst van favorieten en ik ga hoe dan ook snel weer terug voor een aantal nachtjes.

Meer weten? Bezoek de website van Hotel Zuiderduin in Egmond aan Zee.


Nooit meer graven in je vriezer met deze handige voorraadlijst

Koken vind ik heerlijk. Omdat ik niet veel eet en, in het kader van de efficiëntie, toch veel maak, vul ik geregeld mijn vriezer met porties voor later. Alleen ik vergeet nog wel eens wat ik allemaal gemaakt heb of hoeveel ik er nog van over heb. De gemiddelde "tweevoeter" duikt even met zijn snufferd in de vriezer en kiest. Voor mij is dat minder makkelijk. Ten eerste omdat grabbelen in de vriezer niet lukt vanuit mijn rolstoel. Daarnaast heb ik gewoon een hekel aan kou en mijn vriezer staat in de schuur.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik van lijstjes hou. Al is het alleen maar omdat ik graag de regie in handen heb. Met een lijstje op mijn computer, telefoon of tablet kan ik dingen vinden die anderen zoeken door met hun handen langs kasten, dozen, laatjes en bakjes te gaan. Tot op heden had ik geen lijstje voor de vriezer, maar vandaag had ik een helder moment. Ik was er zat van om steeds andere mensen naar mijn vriezer te laten gaan en dan heel snel te moeten kiezen uit de waslijst die ze opsommen.

Vanmiddag heb ik mijn hulpverlener gevraagd om alle lades uit de vriezer mee naar binnen te nemen. Ik zat klaar achter mijn laptop en had een lijstje geopend in Google Keep. Direct een mooie aanleiding om de vriezer nog eens door te nemen. Omdat ik altijd alles wat in de vriezer gaat, label met datum (-ja ik weet het, daar kan ik niks aan doen-), kon aan mij stuk voor stuk worden opgenoemd wat er in de lades zat. Dit staat nu door mij zorgvuldig genoteerd op mijn lijstje en zo heb ik weer overzicht.

Een paar tips voor degene die dit gaan nadoen:

  • Gebruik selectievakjes. Hierdoor kun je eenvoudig afvinken wat je gebruikt hebt.

  • Maak voor ieder bakje een aparte regel. Noteer dus niet "Erwtensoep (3x)", maar gewoon 3 keer een regel met erwtensoep. Anders ben je meer aan het verbeteren dan afvinken.

  • De selectievakjes in Google Keep kun je handmatig schuiven. Ik heb mijn lijstje zo gesorteerd dat maaltijden, soepen, groenten et cetera bij elkaar staan. Dat maakt het zoeken makkelijker.

Voorbeeld van Google Keep

Meer weten over slimmer en efficiënter werken? Neem contact met mij op!


Businessboost VS inclusiefail

Bij BusinessBoost Live doen ze hun best om inclusie te begrijpen. Helaas slaan ze een beetje de plank mis. Waarom zijn rolstoeltickets standaard 2 x zo duur als de goedkoopste plaatsen voor valide bezoekers?
Inclusie gaat juist over keuzevrijheid. Iedere bezoeker moet de keuze hebben om een dure of goedkope plek te kiezen. Dat betekent dat voor rolstoelplaatsen altijd de goedkoopste plaats een optie moet zijn.

In eerste instantie was ik blij te zien dat ze rolstoelplaatsen aanboden op hun ticketverkoop. Vaak is dat niet zo en moet je apart bellen. Dat is lastig en sowieso een drempel. Dus ik was blij verrast! De prijs (en dan met name het principe daarover) doet mij er nu voor kiezen om niet naar dit evenement te gaan.

(Heel misschien waag ik er nog wel een telefoontje aan. Ze kunnen namelijk nog best een kleine training gebruiken over inclusie 😉)

https://businessboostlive.nl/


Nog nooit verloren!

Foto door Element5 Digital van UnsplashZo met de feestdagen voor de deur, is het soms tijd voor bezinning. Ik moet ook iets opbiechten. Jarenlang heb ik mijn teamgenoten bij het rolstoelhockey voorgelogen. Nu, ruim 20 jaar later, wordt het tijd om daarvoor mijn excuses aan te bieden.

Het zit namelijk zo. Als team gingen wij over het algemeen met een grote bus naar de uitwedstrijden. Supergezellig en ook heerlijk om gezamenlijk de spanning op te bouwen als team. Je komt aan bij de sportaccommodatie en ziet heel veel vrienden, kennissen en natuurlijk tegenstanders. De intentie als team met ambitie is natuurlijk om die dag alle wedstrijden te winnen. Vaak had ik in mijn team de rol als aanvoerder of zelfs de combinatie speler/coach. Het motiveren van je teamgenoten is daarin belangrijk. Hierin zit mijn leugentje om bestwil aan mijn team. Als we bij de sporthal aankwamen, heb ik heel vaak geroepen: "Nu weet ik het weer! Deze sporthal zorgt voor goede herinneringen. Ik heb hier nog nooit verloren, dus vandaag gaan we ook weer met de punten naar huis!". Dit zorgde bij mijn team voor een enorme boost en zoveel zelfvertrouwen dat we bij wijze van spreken al met 1-0 voorstonden, nog voordat we het veld opgingen. Ongeacht de tegenstander, ongeacht de positie op de ranglijst. Het gaf gewoon een lekker gevoel!

Natuurlijk was het niet waar. Als je ruim 31 seizoenen rolstoelhockey speelt, heb je zo'n beetje alle sporthallen van onze tegenstanders wel gezien. De kans dat je in een hal komt waar je nog nooit verloren hebt, is minimaal. Het zou helemaal knap zijn als je je dat ook nog kunt herinneren na al die jaren. Maar daar ging het niet om, het was een stukje motivatie. Ik heb altijd gedacht dat mijn spelers diep in hun hart wel wisten dat het misschien wel niet waar was. Maar dat maakte niet uit. En ik heb nooit een weerwoord gehoord. Soms is het mooi om in dingen te geloven, zelfs als je weet dat het eigenlijk niet waar is.

Hoop, verpakt in leugentje om bestwil, overgoten met positieve energie. Dat is waar motivatie over gaat. Sorry jongens en meiden! Ik had niet tegen jullie moeten liegen, maar ik heb er geen spijt van…

Fijne feestdagen en een heel succesvol nieuwjaar!


Hoe GTD nog efficiënter kan…

Ben je ook zo enthousiast in het proberen van allemaal applicaties, tools en systemen om zo effectief mogelijk te werken? Ik ben enorm gecharmeerd van GTD, dus ik ben vaak op zoek naar manieren om dit te implementeren en nog efficiënter te werken. Misschien sla ik daarin een beetje door, maar ik heb er al tientallen geprobeerd. Toch eigenlijk nooit helemaal tevreden. Nou ja, in het begin wel, maar daarna begint het te kriebelen. Er is altijd wel iets wat niet goed functioneert. Zo kun je bijvoorbeeld de ene keer niet eenvoudig werken vanuit je e-mailserver. De andere keer werkt het systeem niet goed samen met je agenda of is het lastig om zaken toe te voegen vanaf je telefoon of een ander mobiel apparaat. Daarnaast blijft het jammer dat je vaak een aparte applicatie moet raadplegen om aan de gang te gaan met je acties. Een aantal systemen zit verwerkt in je mailbox zoals Outlook of Gmail. Terwijl dat juist de plek is die je wil vermijden als je een beetje efficiënt wil werken. Als je je e-mail opent, ben je afgeleid en geneigd de taken uit te voeren die daar in beeld komen en niet de taken die je gepland hebt.

Er is echter een applicatie die je altijd gebruikt en zelfs meerdere keren per dag; Je agenda! Als je je agenda goed gebruikt, zorgt deze voor rust en niet voor stress. Mijn agenda is dan ook mijn steun en toeverlaat en heb ik mijn variant op GTD geïmplementeerd in mijn Google Agenda.

Ik begin en eindig de dag standaard met mijn agenda. Bovendien raadpleeg je je agenda meerdere keren per dag omdat je daarin ook je afspraken noteert en (bijvoorbeeld) je urenregistratie. Je agenda is bovendien eenvoudig te raadplegen op alle apparaten die je gebruikt. Voor mij was dit de ultieme reden om te gaan zoeken naar een manier om mijn variant op GTD te implementeren in mijn agenda. Ik ben al een tijdje aan het werk met dit systeem het werkt fantastisch! Geheel volgens de normen van het traditionele GTD, verzamel ik mijn acties om vervolgens er een beslissing over te nemen en ze te verwerken. De belangrijkste is dat ik ze ook daadwerkelijk doe. En dat gaat als nooit tevoren. Een van de dingen die vaak misging bij mijn andere actielijsten, is dat je ze onbewust maar aan blijf vullen. Zo kom je er uiteindelijk achter dat je een groot deel van je actielijst toch niet gedaan hebt binnen de zeven dagen die je voor bedacht wat. Met mijn nieuwe systeem beslis ik telkens weer of dit het moment is. Daarom blijft het een dynamisch systeem. Het dwingt je telkens tot keuzes maken in plaats van alles vooruit te duwen en dus uit te stellen. Een ander groot voordeel is dat ik veel minder lijstjes gebruik. Ik gebruik het systeem van Wachten Op, zonder apart lijstje. Geen Later/Misschien-lijstje meer maar direct een bewuste keuze maken over het moment waarop je weer naar wil denken over dat item.

Mijn GTD is dus niet de standaardversie van David Allen. Ik ben van mening dat het klassieke GTD geweldig is, maar ingehaald door de tijd. Daarom werk ik met een door mij aangepaste versie waar ik heel enthousiast over ben. Hierover vertel ik je graag ook in een andere blog. Ben je alvast nieuwsgierig? Stuur mij een berichtje.


Potentie en praktijk

Iemand zei een keer tegen mij dat ik in potentie een geweldige gozer ben, maar in de praktijk een enorme eikel. Waarschijnlijk had ze gelijk.

Eigenlijk had ik niet meer over die uitspraak nagedacht tot ik in de afgelopen wedstrijden van Ajax zag. Iedereen bestempelt Ajax als de gedoodverfde titelfavoriet en, als het ze lukt om de selectie compleet te houden, als kanshebber om heel ver te komen in de Europese wedstrijden. Waarom wordt er dan zo verschrikkelijk slecht gespeeld tegen Heracles bij de eerste wedstrijd van de competitie? De potentie is er, maar het komt er niet uit in de praktijk.

Photo by Ruben Leija on UnsplashNet als ik toentertijd, gedraagt de selectie van Ajax zich soms blijkbaar als een enorme eikel. Arrogant, inspiratieloos en met een duidelijk gebrek aan wil om te winnen. Dat is toch maf? Je wil als voetballer toch presteren? Aan het einde van het seizoen kom je erachter dat je de punten die je nu verspeelt, tekort komt in de strijd om het kampioenschap. Het besef komt altijd achteraf.

Voor mij is dat onbegrijpelijk voor een groep topsporters waar zoveel belangen spelen. Het bewijs dat de potentie ook in de praktijk gebracht kan worden, bleek bij de return voor de kwalificatie voor de Champions League. De spelers lieten de tegenstander alle hoeken van het veld zien. Alles wat er de laatste weken gezegd is over de potentie van deze selectie van Ajax, kwam eruit. Blijkbaar had de trainer een knop gevonden om potentie en praktijk samen te brengen.

Voor mij als coach van mensen met de droom om aan de slag te gaan als zelfstandig ondernemer, ligt daar dezelfde uitdaging. Ik werk dagelijks met fantastische mensen met een enorme potentie om te slagen als zelfstandig professional. Mijn uitdaging is om de knop te vinden zoals Erik ten Hag de als coach van Ajax blijkbaar gevonden heeft. En de uitdaging ligt er telkens weer. Het is geen trucje dat je keer op keer kunt toepassen. Ik geloof erin dat ieder mens de potentie heeft om iets fantastisch te kunnen doen. Misschien vind ik daarom mijn werk wel zo leuk.


Stadsstrand Zwolle in 2019 rolstoeltoegankelijk!

Foto © Stadsstrand ZwolleZwolle heeft een strand. Geen echt strand natuurlijk, want Zwolle ligt niet aan de zee. En de verwachting is dat dat voorlopig ook niet gaat gebeuren. Toch een strand. Een mooi, aangelegd strand. Met een beachclub voor een heerlijke cocktail of mooie gerechtjes. Aangezien het al voor het tweede jaar geopend is, leek het mij tijd om een bezoekje te brengen. Ik ben immers gek op alles wat met horeca te maken heeft. En cocktails... ;-)

Helaas sloeg mijn goede zin snel om in teleurstelling. Het mooi aangelegde strand, is totaal niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Aan de voorkant van het strand ligt een enorme drempel en verder vooral zand. Er liggen wel wat vlonders, maar die beginnen zo ver van de straat dat ze onbereikbaar zijn voor mijn wielen. Geen strand in Zwolle voor mij en mijn rollega’s dus.

Natuurlijk kun je bij deze teleurstelling je kop in het zand steken. Maar daar ben ik niet zo van. Je kunt ook uitgaan van het principe dat men niet onwelwillend is, maar vooral onwetend. Daarom heb ik contact gezocht met de eigenaar van het strand. Een kort en hoopvol telefoontje, zorgde voor een snelle afspraak. De eigenaar was enorm blij met mijn toenadering. Ze hadden het concept dit jaar overgenomen van de vorige eigenaar en vanwege de tijdsdruk waren ze aan veel zaken niet toegekomen. Hij gaf ook heel eerlijk toe dat ze niet zozeer over de toegankelijkheid voor rolstoelers hadden nagedacht. Kan gebeuren, probeer ik hem nog te troosten. De man schaamde zich namelijk nogal voor deze vergissing. Daarna spraken we vooral over oplossingen, mogelijkheden en mooie nieuwe kansen. Zoals het hoort.

Soms word je zo blij van kleine dingen. En gewoon door een goed gesprek te voeren. We gingen uit elkaar met heldere afspraken. Ik heb de toezegging gekregen dat het stadsstrand van Zwolle volgend jaar toegankelijk is voor rolstoelgebruikers. De vlonders zullen doorgetrokken worden tot de straat en de drempel zal vervangen worden door een mooie oprit. Op die manier kun je eenvoudig met de rolstoel genieten van het strand met de bijbehorende beachclub. Eind goed al goed. Een pluim voor deze sportieve, gemotiveerde en sociaal betrokken ondernemer!

Meer weten? www.stadsstrand-zwolle.nl


Is Eigen Haard haar geld waard?

Onlangs zette ik de volgende vraag op Twitter: “Is het normaal dat huurders van @EigenHaard zelf opdraaien voor onderhoudskosten als gevolg van slijtage? #dtv #geenservice”. Een simpele vraag, deels geboren uit onvrede. Toch blijft deze vraag ook spelen in mijn hoofd.

Wellicht handig om als extra achtergrondinformatie te vertellen dat mijn moeder 68 jaar jong is, slecht ter been en niet beschikt over een leger aan mantelzorgers. Zij is zelf ook niet in staat tot technische werkzaamheden. Ik kan mij voorstellen dat er honderden, misschien wel duizenden vergelijkbare situaties te bedenken zijn in Nederland.

eigen_haardBij het gebruik maken van haar (aangepaste) toilet, viel mij op dat het water bleef stromen. Zij had dit zelf al ontdekt, maar kon het niet oplossen. Zelfs niet met hulp van de redelijk handige buurvrouw. Het bleek een technisch probleem, dat verder gaat dan het gemiddelde boerenverstand. “Toch maar even contact opnemen met de woningcorporatie”, zei ik tegen haar. Dat lijkt mij in ieder geval de meest logische stap wanneer je in een huurwoning van een woningcorporatie woont. Ik schrok van haar antwoord. “Als ik dat doe, kan mij dat wel € 300 kosten”, sprak zij. Aangezien ik de neiging heb, vaak alles beter te weten, bood ik haar aan voor haar naar de woningcorporatie te bellen. Dat moest op een misverstand berusten. Ik ging dat wel even oplossen. Overtuigd van haar gelijk, gaf ze me het nummer van woningcorporatie Eigen Haard.

Na een bandje, dat onmiskenbaar als doel had uiteindelijk zo min mogelijk mensen met de telefoniste te confronteren, kwam ik uiteindelijk in de wacht. Het mag gezegd, niet te lang, slechts een minuut of 5. Een vriendelijke dame stond mij te woord. Nog steeds overtuigd van mijn gelijk, maar vooral dat het allemaal op een misverstand berustte, leg ik haar de casus voor. Geen probleem, zij kon direct een afspraak inboeken. In gedachten zag ik mijzelf na deze boodschap al triomfantelijk aan mijn moeder vertellen dat het natuurlijk gelukt was. Totdat de dame, nog altijd even vriendelijk, vertelde dat de kosten voor deze reparatie wel voor de huurder zijn. Mijn moeder had namelijk geen servicecontract. Afhankelijk van de uitvoerder, lagen de kosten tussen de € 75 en € 300. Zonder teveel grappen te willen maken over de lekkage aan het toilet, kan ik mededelen dat ik toch nattigheid begon te voelen. De dame luisterde geduldig naar mijn uitleg dat het niet om nalatigheid of zelf veroorzaakte schade ging, maar puur om slijtage van een ruim 30 jaar oude stortbak. Helaas kon zij er niks aan doen. Deze reparaties zijn voor rekening van de huurder, tenzij er een servicecontract is afgesloten. “Misschien moeten we dat dan maar doen”, probeerde ik nog tot een vreedzame oplossing te komen. “Hoeveel gaat dat kosten?”. Het bleek een bedrag van iets meer dan € 6 per maand te zijn. Hoewel ik deze gedwongen winkelnering heel onrechtvaardig vind, leek het de beste oplossing in deze situatie voor mijn moeder. Op dezelfde vriendelijke toon, maar met een stuk minder vrolijke boodschap, voegde de dame er nog wel aan toe dat het ook nog eenmalig € 40 kost om het servicecontract af te sluiten. Het kan niet anders of degene die het betreffende vinkje in de computer zet, verdient een geweldig uurloon, dacht ik nog. Daarnaast moest zij mij, wederom helaas, mededelen dat deze reparatie niet binnen het nieuw af te sluiten servicecontract viel. Voordat het contract kon worden goedgekeurd, komt de opzichter kijken naar alle aanwezige mankementen. Deze moet eerst door de huurder verholpen worden alvorens een servicecontract afgesloten kon worden. Hoewel de stoom uit mijn oren kwam, heb ik de allervriendelijkste dame op mijn allervriendelijkste wijze verteld dat ik zeer teleurgesteld ben in dit beleid van Eigen Haard. Zij begrijpt het en we wensen elkaar hoe dan ook een fijne dag.

Het blijft maar spoken in mijn hoofd. Is dit het gevolg van onze Participatie-maatschappij? Is dat wat bedoeld wordt met “De burger in zijn eigen kracht zetten”? Het komt voor mij over als een verkapte manier van huurverhoging, gedwongen winkelnering of uitbuiting van de sociaal zwakkeren in de maatschappij. We zijn al bekend met het fenomeen dat we de zieken en gehandicapten voor de kosten van hun zorg beboeten via de Eigen Bijdrage. Maar dit fenomeen is nieuw voor mij. Sociale woningbouw is bedoeld voor mensen die niet de financiële en/of praktische mogelijkheden hebben om een eigen huis te bezitten. Deels gaat het hier om de aanschafkosten, maar zeker ook om het onderhoud.

De woningcorporatie is eigenaar van de woning en van de huurder mag verwacht dat deze er “als een goed huisvader” voor zorgt. Slijtage en algemeen onderhoud is voor rekening van de eigenaar, de woningcorporatie. Wat is de volgende stap? Krijgt mijn moeder een rekening als de buitenboel geschilderd moet worden, er een nieuwe riolering gelegd moet worden of het centrale ventilatiesysteem vervangen moet worden? Waar ligt de grens? Ik kan me voorstellen dat de corporatie een vorm van doorberekening hanteert wanneer het gaat om aantoonbare schade, aangebracht onder verantwoordelijkheid van de huurder. Ze kunnen de kosten niet blijven dragen voor iedere deur die wordt ingetrapt bij een echtelijke ruzie of de gootsteen die verstopt na een bitterballenfeest.

Gedeelde verantwoordelijkheid past bij een samenwerking tussen een huurder en verhuurder. Het via slinkse wijze kosten in de schoenen van de bewoner van de sociale huurwoning schuiven niet. Dat doet mij meer denken aan de praktijken van andere woningcorporaties. Ik weet niet waarom, maar ineens zie ik in gedachten de directeur van Eigen Haard in een Maserati voorbijrijden. Als dit de werkwijze is van woningcorporatie Eigen Haard, zijn ze wat mij betreft geen goud waard. Sterker nog; Eigen Haard is niet eens haar geld waard. Het geld van mijn moeder welteverstaan.


Afwezigheidsagenda

Ken je het gevoel dat je iemand een vraag wil stellen en er staat je iets bij dat diegene misschien wel op vakantie is? Of dat het wel erg lang duurt voordat je antwoord van iemand krijgt en dat je die persoon eigenlijk wil gaan herinneren. Soms wil je iemand bellen en je weet niet meer of diegene nu op woensdag of donderdag afwezig is. Je kunt immers niet alles onthouden. En dat moet je ook vooral niet willen!

Het mooie van ondernemen, is bijvoorbeeld dat je baas bent over eigen tijd en energie. Dat betekent soms zelfs dat je zelf kunt bepalen wanneer je vakantie hebt. Of wat je vaste vrije dag is in de week. Veel ondernemers kiezen ervoor om gespreid op vakantie te gaan. Buiten het seizoen of soms juist versnipperd. Vooral ondernemers die niet gebonden zijn aan de vakanties van hun gezinsleden. Hartstikke mooi voor die ondernemers. Voor mij als wederzijds onderdeel van hun netwerk, is het wel eens lastig om te onthouden wanneer mensen aanwezig zijn. Onthouden is sowieso niet mijn ding. Ik vind het jammer om mijn beperkte schijfruimte daarvoor te gebruiken. Daarom maak ik ook veelvuldig gebruik van mijn externe geheugen. Zoals veel mensen al weten, ben ik een fanatiek gebruiker van het systeem van David Allen, Getting Things Done. Maar als ik daarover begin, hou ik niet meer op. Dus dat ga ik nu niet doen.

160809 Agenda

Om te zorgen dat ik niet hoef te onthouden wanneer iedereen afwezig is, ben ik begonnen met het bijhouden van een "Afwezigheidagenda". En dat bevalt mij uitstekend. In de applicatie voor mijn agenda heb ik een aparte agenda aangemaakt. Ik gebruik zelf de agenda van Google, maar het moet ook vast met andere applicaties kunnen. Deze agenda heeft bij mij de titel "Afwezigheidagenda" gekregen. Vervolgens sla ik alle informatie, die ik van andere mensen krijg over hun afwezigheid, op in deze agenda. Als iemand mij vertelt dat hij woensdag altijd afwezig is, zet ik dat direct als terugkerende afspraak in die agenda. Tegenwoordig zetten mensen dat ook vaak onderaan hun e-mail, dus dan kun je het eenvoudig overnemen. Als ik een automatisch afwezigheidsbericht krijg naar aanleiding van een e-mail, zet ik die periode direct in deze agenda. Het lijkt extra werk, maar dat is het echt niet. En je krijgt er zoveel tijd voor terug.

Telkens als ik nu overweeg om iemand te herinneren aan een gemaakte afspraak, kijk ik even in de agenda of iemand een goede reden heeft voor de vertraging. Het werkt ook geweldig als geheugensteuntje om je contacten te vragen naar dingen die je anders zou vergeten. Bovendien steek je alleen maar kostbare energie in contacten die ook beantwoord worden. Het leukste van dit hulpmiddeltje is misschien wel dat je er een ander ook gelukkig mee maakt. Want wie zit et nu te wachten op een overvolle mailbox als je er even lekker uit bent geweest?